Hómópatíu má rekja rúm 200 ár aftur í tímann þegar farið var að kanna áhrif lyfja, sem þá voru notuð gegn sjúkdómum, á fríska einstaklinga - ekki veika. Niðurstaðan var sú að lyf sem framkallar ákveðin einkenni í heilbrigðu fólki var rétta lyfið til að taka þegar sömu einkenni komu fram af völdum sjúkdóms. Einnig kom í ljós að lækningamáttur smáskammtalyfja hafði ekkert með styrk þeirra að gera. Í rauninni þvert á allt, sem var og er talið skynsemi, þá sýndu rannsóknir að lyfin voru áhrifaríkari þegar þau voru þynnt út einn á móti hundrað í eimuðu vatni. Almennt hafnar læknastéttin hugmyndum smáskammtalækninga.
Hómópati vinnur alltaf með einstaklinginn, ekki sjúkdóminn sjálfan. Þeirra hlutverk er að hvetja manneskjuna til viðgerðar á sjálfri sér með remedíum.
Remedíur eru hvatar úr jurta-, dýra- og steinaríkinu sem hvetja til viðgerða á tiltekinni bilun. Þær eru algerlega skaðlausar og geta aldrei haft aukaverkanir í för með sér. Remedíur eru búnar til í hómópatískum apótekum.